Het Parkhurst Institute

Olivia Cooney *), Elizabeth Krents **) 

Op de Dalton School in New York City is twee jaar geleden het Parkhurst Institute opgericht, bedoeld om nieuwe docenten op te leiden tot ‘daltonleraar’ en om de daltonontwikkeling op school een bredere structuur en meer body te geven. Olivia Cooney, een leerling van de school met grote interesse voor Parkhurst en de geschiedenis van haar gedachtegoed, heeft zich in het Parkhurst Institute verdiept en er in The Daltonian, het eigen tijdschrift van de New York Dalton School, over gepubliceerd. Met hulp van een aantal docenten zocht Olivia contact met Nederland, om kennis te maken en informatie uit te wisselen. Dit contact leidt nu tot het opnieuw publiceren van haar artikel over het Parkhurst Institute in DaltonVisie. Haar bijdrage wordt ingeleid door René Berends en de directeur van het Parkhurst Institute, Dr. ‘Babby’ Krents, vult Olivia’s bijdrage aan.

Inleiding

Een leraar is niet zomaar een daltonleraar, maar als beginnend docent op een daltonschool krijg je de ruimte en de tijd om van en met collega’s te leren en om je het daltongedachtegoed eigen te maken. In Nederland schrijft de Nederlandse Dalton Vereniging (NDV) voor dat leraren in de eerste jaren dat ze op een daltonschool werken een erkende opleiding volgen die tot het certificaat ‘daltonleraar’ leidt. Die opleidingen worden gegeven door opleidingsinstituten die daarvoor door de NDV een licentie hebben ontvangen en – in het voortgezet onderwijs – vooral door schooleigen opleiders. De gedachte is verder dat elke school een of meerdere daltonspecialisten aanstelt, die – bij grotere scholen – vaak samenwerken in een daltonwerkgroep. Zij geven vorm aan het proces van ‘dalton worden’ en aan het proces van ‘dalton blijven’.

Deze processen worden op de scholen aangezwengeld door een periodieke visitatie van een visitatiecommissie van de NDV. Ervaren collega’s van andere scholen bezoeken de scholen bij die visitaties als collegiale consultanten en bevragen de scholen op hun daltonvisie. Bovendien vragen ze ernaar waar die visie al gerealiseerd is en wat de plannen zijn als delen van die visie nog niet gerealiseerd zijn. Zulke periodieke visitaties zwengelen het denken over hoe we op daltonscholen ‘het goede’ zo goed mogelijk kunnen doen, steeds weer aan.

De visiteurs zelf worden door de NDV ook opgeleid. Daarbij gaat het vooral om te leren om waarderend te auditen en om los te komen van de eigen daltonvisie en daltonpraktijk, zodat er als het ware ‘door de bril van de te visiteren school’ gekeken wordt.

De Nederlandse daltonscholen en de NDV mogen met recht trots zijn op de wijze waarop zij hun kwaliteitsbeleid op orde gekregen hebben en dat scholen én leraren van en met elkaar kunnen leren.

Nederland is wereldwijd wel het enige land waar zo’n type kwaliteitsbeleid door de nationale daltonvereniging in gang gezet en mogelijk is. Want hoe doe je dat als je in een enorm uitgestrekt land als de Verenigde Staten van Amerika de enige daltonschool in het land bent?

Op de NYC Dalton school, die Parkhurst zelf gesticht heeft, is daarvoor een aantal jaren geleden het Parkhurst Institute opgericht. In The Daltonian heeft Olivia Cooney daarover geschreven. We zijn verheugd haar bijdrage ook in DaltonVisie te mogen publiceren. Haar bijdrage wordt ondersteund met een samenvatting van de werkwijze van het Parkhurst Institute, geschreven door de directeur van het Institute, ‘Babby’ Krents.

Het Parkhurst Institute (Olivia Cooney)

Het Parkhurst Institute, onder leiding van voormalig toelatingsdirecteur van Dalton, Elizabeth (‘Babby’) Krents, samen met John Neiers, directeur van het New Lab, en Dalton-geschiedenisdocent Kevin Slick, is een initiatief dat is opgericht om het Dalton Plan op school nieuw leven in te blazen. Het Parkhurst Institute streeft dit doel na door samen te werken met daltondocenten om belangrijke elementen van Helen Parkhursts pedagogie in hun lessen te integreren. Het doel van het Parkhurst Institute is om huidige leden van de daltongemeenschap te verbinden met zowel de geschiedenis als de toekomst van onze school.

Tijdens de COVID-19-pandemie, toen mensen over de hele wereld in quarantaine zaten, moesten docenten en leerlingen platforms zoals Zoom en Google Meet gebruiken om de school van vroeger na te bootsen. De COVID-19-pandemie en het virtuele onderwijs zorgden onvermijdelijk voor een disconnectie tussen mensen over de hele wereld, en leerlingen en docenten vormden daarop geen uitzondering. "Ik denk dat toen het bewustzijn ontstond dat we als school een duidelijke pedagogie hebben," vertelde Slick aan The Daltonian. “We hebben hier een school waar we bouwen aan praktijkervaringen. Door COVID en een aantal veranderingen leek het erop dat er onder de leden van het schoolteam geen duidelijk beeld meer bestond van wat de school precies inhield.”

Tijdens de laatste zomerbijeenkomst van het schoolteam in juni 2024 werd het Parkhurst Institute opgericht. Elk personeelslid van de school ontving een exemplaar van Helen Parkhurst: Founder of The Dalton Plan van René Berends. Krents vertelde aan The Daltonian dat het boek "echt ingaat op waarom zij (Helen Parkhurst) dacht zoals ze dacht, de geschiedenis van haar reizen... en waarom dalton is wat het is." De inspanningen van het Parkhurst Institute om docenten meer kennis over het Dalton Plan bij te brengen, zijn niet bedoeld om dalton strikt aan zijn verleden te binden, maar eerder om de weg vrij te maken voor een bloeiende toekomst voor dalton, gebaseerd op de principes van het Dalton Institute. Een gezamenlijk begrip van het Dalton Plan zorgt ervoor dat de kernwaarden van dalton verankerd blijven naarmate de school zich ontwikkelt.

Het 'Dalton Plan' en de naam van onze school zijn afgeleid van een van Parkhursts kernwaarden: experimenteren. Het 'Dalton Plan' en de school zijn niet vernoemd naar een persoon, maar naar een plaats in de Berkshires, Massachusetts. Slick legde uit dat dit komt omdat deze plek, waar Parkhurst het Dalton Plan voor het eerst in de praktijk bracht, haar de kans gaf om te experimenteren. Dat was in Dalton, Massachusetts. Parkhursts oorspronkelijke gedachtegoed stond bekend als het Dalton Laboratory Plan. En dus is 'lab', zoals we dat nu kennen, een soort overblijfsel daarvan... Dat is het idee; dat al het onderwijs en alle educatie een soort sociaal laboratorium is."

In haar geval testte Parkhurst een nieuwe vorm van onderwijs. Onderzoek was essentieel voor haar Dalton Plan. Zoals Slick aan The Daltonian vertelde: "Het is een sociaal experiment, een intellectueel experiment, een moreel experiment, en je doet het als onderdeel van een grotere leergemeenschap. Dat is dus een experiment. Het gaat altijd om mogelijkheden. Maar als je de voorwaarden schept, kun je dat gevoel van mogelijkheden helpen cultiveren. En dat is het doel van het Parkhurst Institute."

Hoewel het Dalton Plan zo fundamenteel is voor onze school, is het geen heilige, onveranderlijke verzameling ideeën. Slick vertelde aan The Daltonian dat het Dalton Plan geen set regels is, maar eerder iets dat de "vrijheid bevordert om omstandigheden te creëren waarin deze geweldige dingen kunnen gebeuren. Het gaat erom daarvoor de goede instelling te hebben. Het gaat om attitudes van leraren en leerlingen. Het gaat om 'Ik kan dit, en als ik de weg niet vind, blijf ik het gewoon proberen'. Het gaat dus om experimenteren." Het Dalton Plan draait om aanpassing, veerkracht en vooruitgang. De idealen van vrijheid die in het Dalton Plan worden beschreven, zijn cruciaal voor zowel docenten als leerlingen. Omdat het Dalton Plan intellectuele nieuwsgierigheid en creativiteit vooropstelt, hebben docenten en leerlingen de vrijheid om de grenzen van traditioneel leren te verleggen. Dit gebeurt door middel van unieke tussenperiodes, zelfstudie, Dalton Global Initiatives en continue professionele ontwikkeling van docenten. De oprichting van het Unafraid-project benut ook de voordelen van exploratief leren door een veilige ruimte te bieden aan leden van de daltongemeenschap om vrijelijk en respectvol in dialoog te treden over controversiële kwesties.

Krents deelde een passage uit Helen Parkhursts Education On The Dalton Plan met The Daltonian die dit idee overbrengt: "Ik beweer niet dat ik mijn plan heb geperfectioneerd. Anderen moeten zich erop concentreren en eraan samenwerken wil het een levend en vitaal iets zijn. Als het voldoende interesse wekt om de beste energieën van het onderwijsveld voor de taak aan te trekken, zal ik ruimschoots beloond worden voor mijn aandeel in dit grote werk."

Helen Parkhurst wilde dat het Dalton Plan zou groeien en evolueren tot iets dat nog groter was dan ze zich zelf had kunnen voorstellen. "We moeten het voortdurend bijschaven en relevant maken voor vandaag", aldus Krents. Dit idee staat centraal in Daltons Strategisch Plan 2030, gericht op "het verheffen van het Dalton Plan", dat Parkhursts visie op de voortdurende evolutie en verbetering van haar pedagogiek omarmt.

“Ik denk dat het Dalton Plan en de docenten van Dalton op hun best zijn wanneer ze leeromgevingen creëren”, aldus Slick. Hij is van mening dat het Dalton Plan draait om “het creëren van de omstandigheden waaronder leren door studenten zelfgestuurd wordt.” Voor studenten is de impact van het Parkhurst Institute al zichtbaar in het opdrachtencentrum van de Dalton-website, dat nu standaard een kalenderweergave heeft, in lijn met Parkhursts nadruk op effectief tijdmanagement. Docenten bevestigen het belang van opdrachten door studenten vaker geprinte exemplaren van langlopende opdrachten te geven, zodat de lesstof transparanter is voor studenten en ze hun tijd verstandig kunnen indelen. Het Parkhurst Institute heeft zelfs een pagina voor docenten met hulpmiddelen om het Dalton Plan verder in hun lesprogramma te integreren. Het doel van het Parkhurst Institute is om docenten te voorzien van de richtlijnen van het Dalton Plan en zo studenten te empoweren en de hele daltongemeenschap te versterken.

Samenvatting van het uitgebreide HPI-programma (Elizabeth Krents)

In de kern eert het Helen Parkhurst Institute (HPI) het verleden van Dalton en geeft het richting aan de toekomst. HPI zorgt ervoor dat progressief onderwijs, zoals beoefend via het Dalton Plan, een levende traditie blijft, een traditie die zowel docenten als leerlingen uitdaagt om vragen te stellen, te fantaseren en te groeien. Sinds de oprichting ruim twee jaar geleden heeft het Instituut zijn werkterrein uitgebreid en bereikt het meer docenten binnen de daltonschool in New York City en daarbuiten. Hieronder volgt een korte, bijgewerkte samenvatting van de activiteiten van HPI.

Het Dalton Plan Docentenprogramma

Het Helen Parkhurst Institute (HPI) is mede opgericht om docenten van Dalton te stimuleren met professionele ontwikkeling, middelen en mogelijkheden die uiteindelijk de dynamiek en innovatie in de klaslokalen brengen zoals Parkhurst die beschreef in haar baanbrekende boek 'Education on the Dalton Plan'.

Het programma is uitgebreid van een initiële focus op docenten in het voortgezet onderwijs naar een programma voor docenten in het primair en voortgezet onderwijs. Nieuwe en recent aangestelde docenten van Dalton komen maandelijks als groep bijeen. In de geest van het Dalton Plan doorloopt de groep een reeks opdrachten die zijn ontworpen om de pedagogische basisprincipes van de school beter te begrijpen en praktische ondersteuning te bieden bij de toepassing ervan. Groepsleden worden gekoppeld aan coaches (meer ervaren docenten) en ontmoeten elkaar individueel of in kleine ‘lab’-groepen. De groepsleider is een ervaren docent die een sabbaticaljaar heeft besteed aan het bestuderen van het Dalton Plan.

In ons programma worden drie elementen van het Dalton Plan grondig onderzocht. Er wordt veel tijd besteed aan het creëren van effectieve en inspirerende opdrachten.

In navolging van Helen Parkhursts overtuiging dat het belangrijk is om opdrachten voor alle docenten zichtbaar te maken, heeft HPI een digitaal prikbord ontworpen en in gebruik genomen voor het plaatsen van opdrachten en studentenwerk. Deze ruimte is beschikbaar voor docenten van alle drie de afdelingen om hun opdrachten te delen en van elkaar te leren over de lopende projecten binnen hun afdeling en daarbuiten.

We organiseren ook gezamenlijke ervaringen voor de gehele school. Tijdens teambijeenkomsten bespreken alumni hun ervaringen met elk onderdeel van het Dalton Plan en de invloed daarvan op hun carrière. We bieden ook salonachtige bijeenkomsten aan waar docenten en medewerkers innovatieve initiatieven van over de hele wereld bespreken en vervolgens bepalen hoe dergelijke ideeën bij Dalton in New York kunnen worden geïmplementeerd.

Internationale daltonscholen

Helen Parkhurst reisde in de jaren 1920 en 1930 de wereld rond, terwijl haar ideeën steeds meer weerklank vonden in Europa en Azië. Hoewel NYC Dalton Parkhursts vlaggenschipschool blijft en de enige daltonschool in de Verenigde Staten, zijn er wereldwijd honderden daltonscholen die Parkhursts pedagogiek volgen en deze aanpassen aan hun eigen samenlevingen, culturen en institutionele behoeften. Het Parkhurst Institute legt contact met deze internationale daltonscholen om samen te werken en leiderschaps- en reismogelijkheden voor docenten te bieden.

In juli 1925 bezochten Shira Kohn, lid van de HPI-adviesraad en adjunct-schoolhoofd, en Kevin Slick, HPI-faculteitsleider, de Dalton Tokyo Gakuen Junior & Senior High School. Ze observeerden lessen en gaven workshops voor docenten over de geschiedenis van het Dalton Plan en de relevantie ervan voor de lespraktijk en gemeenschapsontwikkeling in onze tijd. Hoewel hun workshops modellen van opdrachten boden en Dalton New York-tradities introduceerden, beleefden ze de meest waardevolle momenten in het interactieve Open Lab met collega-docenten. De HPI-bezoekers brachten ook een bezoek aan de Dalton School Tokyo Kindergarten, een onafhankelijk programma voor jonge kinderen waar Marion Plexico, voormalig administrateur van het First Program van Dalton NYC, de afgelopen vijf decennia intensief bij betrokken is geweest.

NYC Dalton kreeg ook de gelegenheid om een ​​presentatie te geven tijdens een van de Dalton International Cafés, waarbij de focus lag op het ‘lab’-element: de historische context en de implementatie ervan op de school. Huidige leerlingen van de middelbare school en HPI-leiders deelden hun ‘lab’-ervaringen met het publiek.

*) Olivia Cooney is een leerling van klas 11 van de Dalton School in New York. Ze schrijft regelmatig in The Daltonian (het tijdschrift van de school) over Parkhurst en over de geschiedenis van de school.

**) Elizabeth (‘Babby’) Krents is een alumna van NYC Dalton (’68). Ze was dertig jaar lang directeur van de toelatingscommissie van Dalton. Tegenwoordig is ze directeur van het Helen Parkhurst Institute.

Cooney, O., Krents, E. (2026). Het Parkhurst Institute. DaltonVisie14(14).