Tussenuur

In de tweede week na de zomervakantie (ik hoor bij regio Noord) moest ik toevallig in Alkmaar zijn. Ik reed rond half 10  langs de middelbare school waar mijn zoon op had gezeten (en zijn vrouw heeft ontmoet) en ik zag een groep scholieren over het trottoir in het zonnetje langs de school kuieren. Ze waren met elkaar in gesprek. Waarschijnlijk blij om elkaar na 8 weken (zomervakantie en vergaderdagen) weer te zien (genieten jullie ook zo van al die hartstochtelijke omhelzingen van al die leerlingen na de zomer?). Ze maakten gebruik van hun tussenuur om een wandelingetje om de school te maken en bij te praten. En misschien wel om nader kennis te maken met de liefde van hun leven.

Een paar 100 meter verderop staat de school waar ik op de middelbare school heb gezeten. Ik was een ijverige leerling: altijd op tijd en mijn zaakjes in orde. Maar als ik tussenuur had ging ik als het even kon ook een ommetje rond de school doen. Ik ging (meestal) niet m’n schoolwerk plannen, opdrachten uitvoeren of een boek voor mijn lijst lezen. Gewoon even niksen, een vrij moment tussen lesuren, lekker buiten lopen, iets te snaaien halen bij het winkeltje op de hoek, expres langs het lokaal lopen waar een interessante jongen zat. Ik kreeg die ochtend om half 10 in Alkmaar weer helemaal dat fijne gevoel van het tussenuur.

Er zullen genoeg collega’s mopperen dat de huidige leerlingen bar weinig doen aan hun schoolwerk. Ze hebben het druk met baantjes, sport, social media en vooral met elkaar. En toch ervaren leerlingen stress. Zie bijvoorbeeld het onderzoek van het NJI: https://www.nji.nl/databanken/cijfers/cijfers-over-prestatiedruk en de publicatie van de vo-raad: https://www.vo-raad.nl/nieuws/de-helft-van-jongeren-ervaart-druk-vanuit-school .

Ik ben het zo eens met de inhoud van de tweede Staat van het Vernieuwingsonderwijs:  De staat van het vernieuwingonderwijs 2026 Vertragen in tijden van effectiviteit en efficiëntie.pdf. Ik citeer: We willen effectief en efficiënt onderwijs bieden waarin algemene vorming en persoonswording centraal staan. Deze balans vraagt, naast denken in termen van effectiviteit en efficiëntie, óók om rust, lege ruimte, aandacht en tijd om te verwijlen. Niet als luxe, maar als wezenlijk onderdeel van opvoeding en onderwijs. Het is noodzakelijk dat leerlingen ruimte hebben om te doen wat ze op dat moment nodig hebben. Dat kan inderdaad zijn dat ze aan de slag gaan met een opdracht of even gaan bewegen, maar het kan ook zijn dat ze even niks hoeven te doen. Of zoals ik ook heb meegemaakt ergens eind november: met elkaar sinterklaasgedichten schrijven. En de ruimte krijgen om dat met het nodige gegiechel te doen.

Over een paar maanden ga ik met pensioen. Veel mensen zeggen dat dan de grootste vakantie begint en dat ze het nog nooit zo druk hebben gehad als tijdens hun pensioen. Ja ja, denk ik dan. Ik hoop op veel en dat is er ook al, maar vooral ook op het gevoel van het tussenuur.

Marja Out
Bestuurslid